فیلم دونی|دانلود فیلم

سینمای ایران Archives - صفحه 3 از 323 - فیلم دونی|دانلود فیلم

توضیحات
---
  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 0 views

بازی محمدرضا گلزار در جدیدترین فیلم بلند سینمایی منوچهر هادی به پایان رسید و این فیلم در خرداد سال آینده اکران می شود.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان؛ فیلم سینمایی«رحمان ۱۴۰۰»جدیدترین اثر بلند سینمایی منوچهر هادی در مقام کارگردانی است که بازیگران مطرح سینما در آن نقش آفرینی می کنند یکی از این بازیگران محمد رضا گلزار است که بازی او به پایان رسید و در ویدئویی که از او در پیج اینستاگرام منوچهر هادی منتشر شده خبر از اکران این فیلم در خردادماه داده شده است ، او همچنین از «رحمان ۱۴۰۰» به عنوان اثری دیدنی یاد می کند.

در این فیلم مهران مدیری، محمدرضا گلزار، ساره بیات، یکتا ناصر، بهرام افشاری و سعید آقاخانی بازی می کنند.

نوشته پایان بازی گلزار در «رحمان ۱۴۰۰» اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

رییس سازمان سینمایی اعلام کرد تلاش می شود به جز حضور چین در جشنواره جهانی فیلم فجر، برای حضور در بازارها و تولید مشترک با این کشور همکاری شود.

به گزارش رسیده، محمدمهدی حیدریان رییس سازمان سینمایی با مسئولان و مدیر جشنواره فیلم شانگهای چین دیدار کرد.

حیدریان در این دیدار گفت: تقویت ارتباطات با حضور در جشنواره، شرکت تعداد بیشتر فیلم در جشنواره و داشتن بخش های ویژه از سینمای ایران در جشنواره شانگهای چین و حضور چین در جشنواره جهانی ایران اتفاق خوبی برای ۲ کشور است.

رییس سازمان سینمایی با اشاره به اهمیت کمربند جاده ابریشم چین اظهار کرد: از سیاست چین نسبت به این کمربند اطلاع داریم و می دانیم که از چه زمانی آن را دنبال می کند تا اتفاق مهمی در این حوزه بیفتد. در جلسات قبلی هم تاکید کرده بودیم که این کمربند برای ما مهم است و آمادگی داریم تا مجدد آن را احیا کنیم.

وی ادامه داد: درست است کارکرد این کمربند به یک قصد تجاری تمام شد اما ماندگاری اش به این دلیل است که کمربندی فرهنگی است. اگر ما و چین می‌خواهیم این کمربند دوباره احیا شود باید فعالیت فرهنگی کشورهای در این مسیر را تقویت کنیم.

رییس سازمان سینمایی همچنین عنوان کرد: تلاش می کنیم تا با سینمای چین به جز حضور در جشنواره جهانی ایران در جهت سیاست همکاری بیشتر برای حضور در بازارها و تولید مشترک نیز تعامل بیشتری داشته باشیم.

وی با اشاره به اهمیت جشنواره فیلم شانگهای در آسیا گفت: این جشنواره باید بتواند محلی برای گردهم آوردن سرمایه گذاران، کارگردان ها و تهیه کنندگان باشد و نقش خود را در تولید در کنار جشنواره داشته باشد. بازار چین بازار بسیار بزرگی برای سرمایه گذاران است بنابراین خوب است سهمی از بازار چین برای کشورهای حوزه این کمربند وجود داشته باشد.

حیدریان اظهار کرد: پیشنهاد می کنم جشنواره فیلم شانگهای در کنار نقشی که ایفا می کند از کشورهای این کمربند به عنوان داور و عضو ثابت (هر سال یک کشور) استفاده کند زیرا این امر در تقویت مناسبات موثر است.

در این دیدار امیر اسفندیاری مشاور بین الملل سازمان سینمایی نیز گفت: در طول سال های گذشته مراودات زیادی با چین داشتیم و بارها با گروه های چینی به توافق رسیدیم اما در اجرا اتفاقی نیفتاده است. البته این بار اتفاقاتی برای نمایش فیلم های ایرانی در چین خواهد افتاد که اتفاق خوبی است.

در این دیدار فوون ژیا مدیر جشنواره شانگ‌های چین بر حضور مستمر ایران در این جشنواره و همکاری بیشتر ایران در تولید مشترک و همچنین حضور پر رنگ ایران در برنامه «یک کمربند یک راه» تاکید داشت.

رائد فریدزاده معاون امور بین الملل بنیاد سینمایی فارابی و دبیر شورایعالی بین الملل، حسن نجاریان، داریوش دالوند و کامیار محسنین به همراه مسئولانی از جشنواره فیلم چین دیگر حاضران در این جلسه بودند.

نوشته سعی می کنیم در بازارهای بیشتری حضور داشته باشیم اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

دانشگاه تابستانه «اسطوره شناسی و سینمای ایران» به عنوان برنامه مشترک موزه سینما و حلقه نشانه‌شناسی تهران، پس از چهار روز به پایان رسید.

به گزارش رسیده، در پایان آخرین کلاس دوره تابستانه «اسطوره شناسی و سینمای ایران» بهمن نامورمطلق عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی و از استادان دوره اسطوره‌شناسی ضمن تشکر از علیرضا قاسم‌خان مدیرعامل موزه سینمای ایران برای برگزاری دوره‌های علمی و پژوهشی بیان کرد: خداراشکر که موزه سینما به یک نهاد مولف تبدیل شده‌است چراکه مدیریت جدید تلاش کرده برنامه‌ها را به سمت پژوهش سوق دهد و با ساختن یک سالن سینمای دیگر در موزه و تبدیل آن به جایگاه فعالیت‌های فرهنگی به ویژه علمی-پژوهشی، این امر را جدی‌تر دنبال کند.

وی افزود: به نمایندگی از حلقه نشانه‌شناسی تهران و تمام استادانی که در دوره اسطوره‌شناسی و سینمای ایران همراه ما بودند، از این رویدادها استقبال و بسیار قدردانی می‌کنم.

علیرضا قاسم‌خان مدیرعامل موزه سینما نیز در سخنانی کوتاه با ابراز امیدواری از برپار بودن دوره‌های آموزشی و پژوهشی موزه سینما برای دانشجویان و پژوهشگران تاکید کرد: سلسله نشست‌های علمی و پژوهشی و همچنین دوره‌های آموزشی و تخصصی سینما در موزه سینما به طور جدی استمرار خواهد داشت که به زودی جزییات آن‌ها اعلام خواهد شد.

براساس این گزارش، این دوره از دانشگاه تابستانه موزه سینما با استقبال بسیار خوب دانشجویان و پژوهشگران روبرو شد و بهمن نامور مطلق، حمیدرضا شعیری، علی عباسی، بهروز عوض‌پور و شروین وکیلی از استادان نشانه‌ و اسطوره‌شناسی، موضوع «اسطوره و سینمای ایران» را تدریس کردند.

گونه‌شناسی سینمای اسطوره‌ای، نشانه – اسطوره‌شناسی سینمای کیارستمی، روایت شناسی سینمای اسطوره‌ای ایران، اسطوره‌کاوی در سینمای کیمیایی، مهرجویی و فرهادی؛ اسطوره شناسی سینمای ایران، سرفصل‌های این دوره‌ آموزشی بود.

فیلم‌های طعم گیلاس، خانه دوست کجاست، جاده‌ها، هامون و قیصر از جمله فیلم‌هایی بودند که در این کلاس‌ها مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند.

نوشته پایان کار دانشگاه تابستانه «اسطوره شناسی و سینمای ایران» اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 4 views

پوستر فیلم کوتاه «ماچ سینمایی» به کارگردانی کریم لک زاده رونمایی شد.

به گزارش مهر، پوستر فیلم کوتاه «ماچ سینمایی» تازه ترین فیلم کریم لک زاده با طراحی سعید فروتن رونمایی شد.

این فیلم کوتاه ۲۷ دقیقه ای که این روزها مراحل پایانی آماده سازی خود را پشت سر می‌گذارد داستانی در مورد عشق و مرگ و تصویرهایی از آنها را روایت می کند.

سعید فروتن طراح پوستر این فیلم کوتاه پیش از این برای طراحی پوستر فیلم‌های کوتاه «قمارباز»، «دختری در میان اتاق» و فیلم سینمای «کله سرخ» با کریم لک زاده همکاری داشته است.

دیگر عوامل این فیلم کوتاه عبارتند از نویسنده و کارگردان: کریم لک زاده، فیلمبردار و آهنگساز: پویان رنجبر، تدوین: پویان شعله ور، دستیار تدوین: فرزانه قربانی، صداگذار: حسین قورچیان، صدابردار: هادی معنوی پور، دستیار کارگردان: احد محمد کرمی، طراح گریم: حسناخان محمدی، گرافیست: سعید فروتن، عکاس: حمید شاد، دستیار فیلمبردار: محمد نصیری، بازیگران: صادق بابایی، سونیا سنجری، لی لی فرهادپور، روشنک جراحی، طراحی صحنه و لباس: کریم لک زاده، تهیه کننده: مهدی رشیدی، حمیدرضا زبیر، پخش بین‌المللی: فیدان.

نوشته پوستر فیلم کوتاه «ماچ سینمایی» با طرحی متفاوت اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 3 views

«پاییز نیکایدوها» به کارگردانی آیدا پناهنده در جشنواره فیلم «نارا» ژاپن رونمایی می شود.

به گزارش مهر، فیلم سینمایی «پاییزِ نیکایدوها» به کارگردانی آیدا پناهنده با اتمام آخرین مراحل فنی، آماده نمایش شد.

تهیه کنندگی این اثر را نائومی کاواسه فیلمساز سینمای ژاپن و برنده دوربین طلا و جایزه بزرگ فستیوال فیلم کن بر عهده دارد و فیلم محصول مشترک ۲ کشور ژاپن و هنگ کنگ است. «پاییز نیکایدوها» به نویسندگی ارسلان امیری و آیدا پناهنده پاییز سال گذشته در ژاپن و در شهرهای قدیمی نارا و تِنری فیلمبرداری شده و داستان فیلم درباره آخرین بازمانده مرد خانواده نیکایدو است که باید برای بقای نام خانوادگی شان دست به انتخاب دشواری بزند.

در این فیلم بازیگران ژاپنی از جمله ماسایا کاتو، شیزوکا ایشیباشی، کازوکو شیراکاوا، کیتا ماچیدا، هانا هیدوکی، کایو ایسه ایفای نقش کرده اند. مدیریت فیلمبرداری فیلم را مرتضی قیدی برعهده داشته است و صدابردار ژاپنی کیکوچی نوبویوکی که تجربه همکاری با عباس کیارستمی را در فیلم «مثل یک عاشق» داشته است در این اولین تجربه بین المللی آیدا پناهنده، با وی همکاری داشته است.
کمپانی ژاپنی اِل. دی. اِچ ژاپن و اِمپررفیلم هنگ کنگ در تهیه این فیلم مشارکت داشته اند که با پایان تدوین فیلم توسط ارسلان امیری و اتمام مراحل فنی، این فیلم با نام ژاپنی «نیکایدو-کِ- مونوگاتاری» از چهارم ژانویه ۲۰۱۹ در ژاپن اکران سراسری خواهد شد.

این فیلم ۲۰ سپتامبر مصادف با پنجشنبه ۲۹ شهریور ماه در افتتاحیه فستیوال بین المللی فیلم «نارا» در ژاپن با حضور کارگردان و عوامل آن همراه با برگزاری کنفرانس خبری، رونمایی می شود.

این سومین فیلم سینمایی آیدا پناهنده، بعد از «ناهید» و «اسرافیل» است.

نوشته آیدا پناهنده «پاییز نیکایدوها» را ساخت اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 1 views

انیمیشن کوتاه «بدو رستم بدو» ساخته شیرین سوهانی به ۳ جشنواره خارجی راه یافت.

به گزارش مهر، انیمیشن کوتاه «بدو رستم بدو» ساخته شیرین سوهانی که درباره تراژدی رستم و سهراب است به سه جشنواره خارجی راه یافت.

این انیمیشن توسط مسئول بخش انیمیشن جشنواره فیلم «کاتانیا» در ایتالیا برای حضور در بخش غیررقابتی دعوت شده است که در این بخش بهترین انیمیشن های سال ٢٠١٧ و ٢٠١٨ حضور دارند.

این جشنواره از ١۴ تا ١۶ سپتامبر برابر با ۲۳ تا ۲۵ شهریور ماه برگزار می شود.

فستیوال فیلم کاتانیا که در شهر همنام واقع در سیسیلی ایتالیا برگزار می‌شود، جشنواره‌ای است که می‌خواهد سینمای اروپایی را به زبان اصلی‌اش معرفی کند و آثار اول و دوم، فیلم‌های مستقل ایتالیایی و فیلم‌های کوتاه را به نمایش می‌گذارد تا آگاهی نسبت به آثار کارگردانان جوان را در انظار عمومی و در میان منتقدان افزایش دهد.

همچنین این انیمیشن در یازدهمین دوره جشنواره فیلم های ایرانی سانفرانسیسکو حضور دارد. تاریخ برگزاری جشنواره ٢٣ و ٢۴ سپتامبر برابر با ۱ و ۲ مهرماه است.

فستیوال فیلم ایرانیان (IFF) رخدادی است که هر سال در سان فرانسیسکو برگزار می‌شود و فیلم‌های سینمایی و کوتاه مستقل ساخته شده توسط ایرانیان یا درباره آنها را از سراسر جهان را به نمایش می‌گذارد. این فستیوال نخستین جشنواره مستقل فیلم مرتبط با ایران در خارج از کشور است که در سال ۲۰۰۸ آغاز به کار کرد. این فستیوال از تمامی ژانرها استقبال می‌کند، اما تنها شرطی که دارد این است که تمامی فیلم‌ها باید به نحوی به ایران مرتبط باشند در غیر این صورت رد خواهند شد.

«بدو رستم بدو» در ادامه حضورهای بین المللی اش در یازدهمین دوره جشنواره «انیماسایروس» که از ٢۶ تا ٣٠ سپتامبر برابر با ۴ تا ۸ مهرماه در یونان برگزار می شود به رقابت می پردازد.

فستیوال «انیماسایروس» که در شهر نئوکلاسیک هرموپولیس واقع در یونان برگزار می‌شود، بزرگترین فستیوال و بازار هم‌نوع خود در این کشور و یکی از ۲۰ فستیوال مهم جهان است. این جشنواره کار خود را در سال ۲۰۰۸ شروع کرد و شامل بخش‌های مختلف از جمله نمایش فیلم، تجلیل از فستیوال‌های بین‌المللی انیمیشن، هنرمندان و استودیوها، فعالیت‌های سواد رسانه‌ای برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان و تعداد زیادی رخدادهای موازی می‌شود. در سال ۲۰۱۸ همچنین چهارمین دوره بازار انیمیشن «آگورا» در این فستیوال برگزار می‌شود که رفته رفته در حال تبدیل شدن به یک مرکز بین‌المللی مهم برای پرورش روابط میان افراد حرفه‌ای عرصه انیمیشن است.

این انیمیشن به تازگی هم در جشنواره فیلم out of bonds در شهر آپولیا کشور ایتالیا و در سیزدهمین جشنواره بین المللی انیمیشن لینولئوم در شهر کی‌اف اوکراین حضور پیدا کرده بود.

«بدو رستم بدو» برداشتی طنز و کاملا آزاد از تراژدی رستم و سهراب است. رستم پهلوان ملی ایران زمین باید به آینده سفر کند و به تهران امروز بیاید تا آنچه را که بر سر فرزندش سهراب آورده، جبران کند. در شهر تهران وی نمی داند راه قانونی را برای رسیدن به هدف مشروع خود برگزیند یا راه غیر قانونی را.

عوامل تولید فیلم انیمیشن «بدو رستم بدو» عبارتند از نویسنده و کارگردان، طراح کاراکتر و استوری‌بورد: حسین ملایمی، طراح بک‌گراند: شیرین سوهانی، دستیار استوری‌بورد: لیلا آهنگ، لیکاریل: سیامک واحد، لیلا آهنگ، لی آوت و طراحی پز: حسین ملایمی، انیماتورها: آزاد معروفی، حسین ملایمی، امیرسعید الوندی، مدیر تولید: شیرین سوهانی، رنگ‌آمیزی: ندا هاشمیان، الهام الماسی، نایری عیوضی، الهام احسنی، سایه پردازی: سپهر مومنی، صداپیشگان: حسین فرضی زاد، محسن ایرانی، طراحی لوگوتایپ: حمیدرضا رضوی، ترجمه زیرنویس انگلیسی و فرانسه: علیرضا جافریان، کامپوزیت: شیرین سوهانی، مهدی زحمتکش، تدوین: حسین ملایمی، آهنگساز: دانیال استاد عبدالحمید، صدابردار: حسام طباطبایی، طراحی صدا: علی علیدوستی، دانیال استاد عبدالحمید.

نوشته «بدو رستم بدو» به ۳ جشنواره می رود اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 2 views

دومین جلسه شورای سیاست گذاری دوره دوم جایزه پژوهش سینمایی سال تشکیل شد.

به گزارش رسیده، در این نشست آیین نامه و محورهای نشست تخصصی دومین دوره جایزه پژوهش سال تصویب شد. همچنین شرایط لازم برای جذب اسپانسر مورد بررسی قرار گرفت؛ اینکه اسپانسر باید حضور مؤثر و عملیاتی داشته باشد.

در آیین نامه این دوره وظایف دبیر بیشتر و مقرر شد تا آیین نامه هر ساله مورد بررسی اعضای شورای سیاستگذاری قرار گیرد تا در صورت لزوم تغییراتی در آن ایجاد شود.

همچنین در آیین نامه مصوب شد علاوه بر استادان دانشگاه به عنوان اعضای شورای سیاستگذاری دو نفر پژوهشگر صاحب نظر نیز به اعضای این شورا اضافه شود.

مهم‌ترین اهداف این جایزه جهت دهی پژوهش‌ها و مطالعات سینمایی به منظور شناسایی موضوعات کلیدی و زیربنایی سینمای ایران و همچنین تقویت ارتباط متقابل پژوهشگران دانشگاهی و دیگر مراکز علمی-پژوهشی با دست اندرکاران سینمای ایران است.

دومین دوره جایزه پژوهش سینمایی سال در هفته پایانی آذر ماه ۱۳۹۷ همزمان با هفته پژوهش با دبیری احمد ضابطی جهرمی برگزار خواهد شد.

نوشته دومین نشست شورای سیاستگذاری جایزه پژوهش سال برگزار شد اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 0 views

مصطفی امجدی قرار است جدیدترین فیلم خود را با محوریت مکتب عاشورایی بسازد.

مصطفی امجدی نویسنده و کارگردان سینما، درباره جدیدترین فعالیت خود به باشگاه خبرنگاران جوان؛ گفت: در مرحله پیش تولید فیلمی با نام «غریبه آشنا» هستیم که نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی آن را خودم عهده دار هستم.

وی افزود: هم اکنون رایزنی‌هایی با برخی بازیگران انجام دادیم که حضور حسن شکوهی، شهروز ابراهیمی، علیرضا پوستچی، امیر فرهادی، مهسا حیدری و بهار ساعدی نیا قطعی شده است. همچنین برخی عوامل پشت دوربین را انتخاب کردیم که شامل مدیر فیلمبرداری مهیار میرجلالی، گریمور حسام حیدری و دستیار تولید مجتبی مرشدلو می‌شود.

این کارگردان ادامه داد: فیلم «غریبه آشنا» یک اثر اجتماعی درباره تحول روحی افراد با قرارگرفتن در فضای معنوی و بازگشت به فطرت انسانی با تاسی از مکتب عاشورایی و نوشیدن شهد توبه است.

امجدی عنوان کرد: حدود سی جلسه فیلمبرداری برای این اثر در نظر گرفتیم و کل کار در قم و تهران فیلمبرداری می‌شود و حدود نود یا صد دقیقه خواهد بود.

نوشته «غریبه آشنا» جلوی دوربین می‌رود اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 0 views

یادداشت رسیده – آرین نغزگو
هزارپا تازه ترین ساخته ابوالحسن داوودی تجربه دوباره ساخت یک کمدی است که پس از ۱۸ سال از کمدی قبلی این فیلمساز یعنی «نان، عشق و موتور ۱۰۰۰» صورت گرفته است. داوودی در فاصله ساخت این دو فیلم، از سینمای کمدی فاصله گرفت و با ساخت آثار قابل دفاعی همچون «تقاطع»، «زادبوم» و «رخ دیوانه» برنده جوایزی از چشنواره های سینمایی شد.
اینکه فیلمسازی با کارنامه ابوالحسن داوودی که در برخی از آثار سینمایی اش قابلیت استفاده از نماد ها، ایجاد سوبژه ها و اُبژه های سینمایی را به خوبی داشته و فیلم هایش در تمام اجزا حد مناسبی از استاندارد ها را رعایت کرده تصمیم به ساخت یک فیلم جدید کمدی بگیرد اتفاق خوبی است، اما با دیدن این فیلم روشن می شود که این اتفاق خوب قطعا ساخت فیلم سینمایی «هزارپا» نیست.
«هزارپا» یک تیم بازیگری حرفه ای دارد، ترکیب رضا عطاران و جواد عزتی که هریک به تنهایی در سالهای اخیر فروش فیلم های کمدی را تضمین کرده اند و تیم دونفره آن ها به همراه سارا بهرامی، امیر مهدی ژوله و مهران احمدی از یک سو و از سوی دیگر شوخی ها جنسی متعدد که خود تبدیل به یک زیر گونه در کمدی ایران شده است و در نهایت به همه این ها بلیت ۱۵ هزارتومنی سینما را اضافه کنید که به قول دست اندرکاران فیلم نتیجه می شود «پر فروش ترین فیلم تاریخ سینمای ایران»!
شکی نیست که سبد سینمای کمدی ایران طی چند سال گذشته به لحاظ کمی پر بار بودهاما از نظر کیفی جای تحلیل و بحث بسیاری داشته است، هزارپا نیز از این قائده مستثنا نیست، فیلمی بدون منطق روایی و شخصیت پردازی دقیق که فاقد موقعیت های کمیک سینمایی است و سعی دارد با شوخی های کم مایه متعدد و بی جا با خنده گرفتن از مخاطب برای روایت زمان بخرد که در نهایت فیلم با همین تاکتیک هم دچار زبانی الکن است و حتی بسیاری از خُرده گره های قصه را به سر انجام نمی رساند.
فیلم داستان زندگی دو جوان سارق (رضا و منصور) است و در دهه شصت می گذرد، البته تیپ سارق با روال مرسوم در سینمای ایران فاصله دارد، هردوی آن ها با مادرنشان زندگی می کنند و دایی رضا با بازی مهران احمدی نقشی در پیشبرد فرعیات داستان دارد اما بود و نبود این قصه های فرعی تاثیری در پیشبرد قصه اصلی ندارد. رضا سودای ازدواج با دختر ثروتمند ارزش مداری را دارد که تمام وقت خود را صرف رسیدگی به امور خیرخواهانه می کند این پارادوکس در لحظات پایانی فیلم به شکلی حل می شود که گویی تمام داستان های فرعی در خدمت حل این پارادوکس طی طریق می کردند و دیگر نیازی به سر انجام ندارند.
برای مثال در صحنه ای از فیلم تکلیف اعضای گروهک ضدانقلاب مشخص نمی شود و با پرتاب یک بمب همه چیز به پایان می رسد، این اتفاق در صحنه دیگری از فیلم که با تعلیق مخاطب به دلیل دست کاری ترمز خودروی رضا آغاز می شود نا گهان در میان جاده های کوهستانی کات شده به صحنه مکالمه رضا و منصور جامپ می شود. در اینجا سوال مهم این است که پس از ایجاد تعلیق در مخاطب رضا چطور از دست اعضای این گروهک می گرزید.
از مشکلات مذکور در فیلمنامه «هزارپا» که بگذریم، مهم ترین مشکل فیلم عدم توانایی خلق موقعیت های کمدی سینمایی در فیلم است، موقعیت هایی که با تصویر و بدونه گزافه گویی هایی عامیانه دهه ۹۰ مخاطب را به خنده وادار کند. گویی که ساخت فیلم کمدی دیگر دغدغه فیلمسازان نیست و تنها ابزاری است برای شکستن رکورد فروش و جذب سرمایه برای ساخت فیلم های دیگر که شاید دغدغه فیلمساز باشد.
به راستی اگر تلاش فیلمسازان ایجاد لحظاتی خوشایند به دور از مشکلات زندگی امروز برای تماشاچیان است، بهتر است به سراغ ساخت فیلم کمدی واقعی بروند، اما روزگار سینمای کمدی ایران این روند را تصدیق نمی کند و گویی کفگیر طنز پردازان سینمای ایران به تهِ دیگ خلاقیت خورده است.

نوشته کفگیر طنز بر تهِ دیگِ خلاقیت اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۵ام شهریور ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 0 views

بانی فیلم، گروه سینمای ایران، نصیبه کریمی: چند سالی است که وضع نابسامان سینماهای کشور، اهالی‌ اش را بر آن داشته تا به‌ دنبال کشف چرایی این معضل و در پی برطرف کردنش ‌باشند.
برنامه‌ ها و پیشنهادهای مختلفی در این مدت ارائه شدند که یا کارآمد نبودند و یا به درستی و تا انتها به سرانجام نرسیدند و نتیجه‌ اش هم شد همین وضع نامناسبی که هنوز بر سینما حاکم است. اما زمزمه ‌ای که این روزها بیش از همه شنیده می ‌شود، این است که بسیاری ریشه آن را از دفاتر پخش و حواشی آن می‌ دانند.
مافیا واژه ‌ای است که این روزها به ‌عنوان پسوند پخش مورد استفاده قرار می‌ گیرد. از آنجا که در این چند سال امور مربوط به پخش فیلم ‌های سینما از وادی‌ های پرپیچ‌ و خمی عبور می‌ کند تا به سرمنزل مقصود برسد، عده‌ ای بر آن شدند این عنوان را برای آن انتخاب کنند تا به این وسیله بتوانند آنچه را که مقصود نظر دارند بر زبان آورند. اما شاید بد نباشد پیش از آنکه این واژه را تکرار کنیم و به مسئله پخش از این منظر بپردازیم و ببینیم که آیا به کار بردن واژه مافیا برای این بخش صحیح است یا خیر؟!
تعریفی که نوعی رابطه ناسالم در حوزه تولید و پخش در سینمای ایران را دربر می گیرد. روابط ناسالمی که در جریان پخش و تولید در سینمای ایران، عملاً جای رقابت را برای بخش مستقل خصوصی از بین برده است.
آنچه باید به آن اندیشید، این است که راه حل برون‌ رفت از معضل پخش در سینمای ایران چیست؟! آیا تنها به صرف محکوم کردن یکی- دو دفتر که پخش را در اختیار گرفته ‌اند، مشکل حل خواهد شد یا باید به این فکر کنیم که ریشه این مشکل در کجاست که آن را برطرف کنیم تا در فضایی متعادل شاهد فعالیت دفاتر پخش باشیم؟!
اساساً سازکارهای صنعتی بر جریان تولید و ساخت فیلم سینمایی در ایران حاکم نیست و در واقع سینمای ایران در بیشتر مواقع دستور ساخت فیلم ‌هایش را از مخاطب نمی ‌گیرد. از طرفی وجود سرمایه‌ های متنوع دولتی و نظام ناصحیح تولید عملاً جایی برای برنامه‌ ریزی‌ های درست به منظور اکران نمی‌ گذارد و کم کاری اساسی ‌ای در حوزه نمایش صورت گرفته است. بنابراین راه‌ حل‌ های برون ‌رفت از این مشکل، یکی رونق‌ بخشیدن به صنعت نمایش از طریق آزادسازی اکران سینما برای فیلم‌ های خارجی است و دیگری سرمایه ‌گذاری و حمایت مستقیم دولت از بخش سالن‌ سازی و به‌ وجود آوردن مکان‌ های نمایش فیلم که بتواند سینما را از این بستگی نجات دهد. در حوزه تولید هم جدی و حرفه ‌ای شدن تولیدات است که می‌ تواند مؤثر واقع شود، چرا که تولید امروز مسیر دیگری را طی می‌ کند و ما این بخش را به افراد غیرحرفه‌ای واگذار کرده ‌ایم و عمده تهیه ‌کنندگان یا کار اول، دومشان است یا کارمندان سابق تلویزیون هستند و یا افراد ناشناخته ‌ای که در پست ‌های دیگر سینمایی بودند و امروز آنها را به‌ عنوان تهیه‌کنندگان آثار سینمایی می ‌بینید.
همه اینها کلاف سردرگمی ایجاد می‌ کند که راه برون‌ رفتش ساده نیست. نمی‌ شود این مسئله را به‌ راحتی حل کرد مگر اینکه ما صنعت سینما را به طرف بخش خصوصی ببریم و دولت و نهادهای عمومی دیگر که از بودجه دولت ارتزاق می ‌کنند به جایگاه اصلی خودشان بازگردند.
***
اصغر هاشمی:
تا زمانی که پول حاکمیت دارد و مدیران هم کاری نمی کنند، امیدی نیست
اصغر هاشمی کارگردان سینما، امیدی به برخورد مدیران سینمایی در مقابله با انحصارگری ندارد.
کارگردان «نگین» درباره عدم واکنش مدیران سینمایی نسبت به انحصارگری در سینما، به بانی فیلم گفت: همیشه حرفش بوده. جدیداً شنیدم که دوباره اعضای شورای پخش عوض شدند و افراد جدیدی آمدند. حرف شان این بود که ما می خواهیم جلوی انحصار را بگیریم و این بحث جدیدی نیست. صاحبان سینما وقتی پخش کننده هستند، غیر از این نمی شود انتظار داشت. وقتی فیلم و سالن هم برای خودت هست، نمی شود کاری غیر از این کرد. صاحب سینما، پخش کننده و تهیه کننده است. وقتی این سه عنصر اصلی در کنار همدیگر قرار می گیرد، معلوم است منافع شخصی هرکس ارجح به منافع دیگران است. سودی که می برند، چرا ما باید انتظار داشته باشیم آنها سود ببرند و ما سود نبریم؟! در نتیجه یک مقدار برمی گردیم به اینکه چرا قوانینی نداریم که در پخش اجرا شود. طبق قواعد حاضر درباره روالتولید و پخش فیلم، مثلاً من فیلمی دارم، تهیه کننده خودم هستم، پخش کننده ندارم، سالن هم ندارم و…،پس باید کجا بروم، ولی کسی که هم سالن، فیلم و تهیه کننده هم هست، خیلی امتیاز دارد و نمی توان جلویش را گرفت.
کارگردان «زندگی» درباره اینکه مدیران سینمایی چطور می توانند با این قضیه برخورد کنند، افزود: وزارت ارشاد و مدیران سینمایی از خدایشان است که یک سری کمپانی ها بی دردسر این کارها را انجام دهند. دنبال فیلم های لاکچری و چند میلیاردی هستند که فروش های بالایی دارند و بهترین سالن ها را در اختیارشان می گذارند و از آنها حمایت می کنند. اگر وزارت ارشاد می خواست، با این قضیه مقابله می کرد، اما گویا علاقه ای ندارد. دنبال این است که شبه کمپانی هایی درست کنند که قدرت قوی داشته و متشکل از صاحبان سینما و صاحبان فیلم باشند که ضعیف هم نباشند. وزارت ارشاد این سیستم را دوست دارد، چون به نفعش است. در حال حاضر آمار فروش فیلم ها باعث امتیازشان است و برای شان کیفیت مهم نیست. وزارت ارشاد دنبال کیفیت نیست، دنبال تعداد فیلم هایی است که اکران می شود و اینکه فروششان چقدر است.
کارگردان «مجردها» درباره اینکه چقدر امیدوار به برخورد مدیران سینمایی در مقابله با انحصارگرایی است، عنوان کرد: تا زمانی که پول حاکمیت دارد و در خدمت سینماست، هیچ امیدی نیست. نگاه کنید، اندیشه ارزشی ندارد و توانایی، تکنیک و افکار و پیامهای جاری در فیلم ارزشی ندارد. مهم این است چقدر پول دارید، چطور می توانید ستاره ها را در فیلمهایتان جمع کنید و چقدر سالن دارید. تا زمانی که حاکمیت دست سرمایه است، به این سادگی دست برنمی دارد.
***
مسعود نوابی:
دلیلی ندارد همه تهیه کنندگان، پخش کننده شوند
مسعود نوابی می گوید: زمانی تصمیم گیری درباره سانس ها، سالن های سینما و… به عهده خود وزارت ارشاد قرار داشت که آن دوره اوضاع بهتر از الان بود.
کارگردان «قلقلک» درباره اینکه چرا مدیران سینمایی تا به حال واکنشی جدی در قبال انحصارگرایی در سینما نشان نداده اند، به بانی فیلم گفت: در اغلب نقاط دنیا همین طور است و این دست رفتارهای انحصارطلبانه فقط شامل ایران نمی شود. متأسفانه امروز رسم شده هر تهیه کننده ای در دفترش فیلمی می سازد، فکر می کند باید خودش پخش هم داشته باشد. شما صاحب سینما و من صاحب فیلم، آیا من اگر بعد از ۱۰ سال فیلم بسازم، شما بهترین سانس ها را در اختیار من می گذارید یا در اختیار کسی که هر سال چهار فیلم پرفروش می سازد؟! اگر کسی بعد از ۱۰ سال فیلم باسزد، کسی تحویلش نمی گیرد. در این شرایط بیچاره آن تهیه کننده ای که به خاطر کسب ۱۰ درصد سود، نمی داند که باید چقدر ضرر بدهد. در دو تا از فیلم های من این اتفاق افتاد. فیلم آخرم ۱۰ تا سالن گرفت، در حالی که الان هر فیلمی ۷۰-۶۰ سالن می گیرد. ۱۰ تا سالن گرفتم که در حقیقت ۱۰ تا سالن نبود، یک سالن کامل بود بقیه آن یک سانس در ساعت ۵ بعدازظهر بود. این مافیا که می گویند اکثرشان سالن سینما دارند و جزو شوراهای مختلف تصمیم گیرنده هستند. دلیل ندارد همه پخش کننده شوند. اگر فقط سه نفر پخش کننده در تقسیم عادلانه سالن ها تصمیمات خوب بگیرند، همه رضایت خواهند داشت. واقعیت این است گاهی اشکال از خود تهیه کننده هاست که زیاده خواهی می کنند و صرفا سمتیکی – دو دفتر پخش می روندکه باعث ایجاد انحصار می شود.
کارگردان «سایه» درباره اینکه مدیران سینمایی چطور می توانند با این قضیه برخورد کنند، افزود: زمانی تصمیم گیری درباره سانس ها، سالن های سینما و… به عهده خود وزارت ارشاد قرار داشت که آن دوره اوضاع بهتر از الان بود. من فیلم «سال های بیقراری» را سال ۷۳ ساختم و سالن به اندازه کافی در اختیارمان گذاشتند و آن فیلم با استقبال خوبی رو به رو شد و فروخت. از آن پس برخی خواستند تصمیم گیری در این باره دیگر دست وزارت ارشاد نباشد. به نظرم در دنیا این طوری است و در کل باید یک تعداد مشخصی پخش کننده باشند، نه اینکه اگر فردی یک فیلم ساخت، بعد خودش پخش کننده هم باشد و همه امکانات را به نفع خودش قبضه کند.
کارگردان «متل قو» درباره اینکه چقدر امیدوار به برخورد مدیران سینمایی در مقابله با انحصارگرایی است، متذکر شد: فکر نکنم هیچ اتفاقی بیفتد و اصلاً این روند به حالتی عادلانه برنمی گردد. پخش کنندگان اصلی که امروز فعال هستند، همیشه فیلم هایشان خوب می فروشد.اخیرا فیلمی را دیدم که ۱۷۰ تا سالن داشت! متاسفانه امروز فقط به یکی – دو فیلم بیشترین بها را می دهند و بقیه زیر دست و پای آنها له می شوند.
***
بهمن کامیار:
امیدی به برخورد مدیران سینمایی با انحصارگری در سینما ندارم
بهمن کامیار معتقد است: این قضیه تک سانس باید برچیده شود، چرا که توهین به فیلم است و هیچ کمکی هم به فروش نمی کند.
کارگردان «مرداد» درباره اینکه چرا مدیران سینمایی تا به حال واکنشی جدی در قبال انحصارگرایی در سینما و آن چیزی که از آن به عنوان مافیای اکران یاد می شود نشان نداده اند، به بانی فیلم گفت: اولاً باید ببینیم مدیران چقدر بازده اجرایی دارند؟! مدیران سینمایی ما براساس اختیاراتی که در بحث اکران دارند و با توجه به آیین نامه ای که وجود دارد، در نهایت باید قدرت یک نوع نظارت قوی و قابل قبول داشته باشد، اما ظاهرا تصمیماتشان خیلی ضمانت اجرایی ندارند. واقعیت آنکه کسی که تعیین کننده برای اختصاص سینما، سالن، سانس و فیلم هاست، در وهله اول سینمادار است و در وهله بعد پخش کننده ای است که با سینمادار قرارداد می بندد. وقتی پخش کننده ات با یک سینما به صورت تک سانس قرارداد می بندد، نمی توان توقع داشت سینما به این فیلم سانس بیشتری هم بدهد. بنابراین پخش کننده ها در موضع ضعف قرار دارند و چون فیلم های زیادی در دست شان دارند،برای پخش مناسب فیلم هایشان گاهی اوقات مجبورند این شرایط را بپذیرند. در سمت مقابل اینها اولین افرادی هستند که به فیلم ها ضربه وارد می کنند. حال در این شرایط فکر کنید چهبر سر فیلمی می آید که پخش کننده منفعلی که در مقابل این شرایط قدرت چانه زنی ندارد، آنرا در دست گرفته و سینمادار هم با او قرارداد تک سانس دو هفته ای می بندد. طبعا وقتی آن فیلم در یک سینمای مهم فقط یک تک سانس می گیرد، سینماهای دیگر به تبعیت از آن سینما، فیلم را تحویل نمی گیرند. زمانی می توانیم، بگوییم مدیران سینمایی حق دارند و می توانند دخالت کنند که سینمادار موظف و ملزم به رعایت قانون شود.
او در ادامه افزود: من برای شما می توانم از روز اول اکران فیلم پرفروش فعلی صد تخلف عنوان کنم. سینمایی بوده بدون قرارداد این فیلم را اکران کرده. بنابراین شما زور مقابله با این موضوع را ندارید چون سینمادار به این فکر است فیلم پرفروشی را بگذارد که چرخ سینمایش بچرخد و البته این دیدگاه اشتباه هم نیست. مشکل آنجاست که سینمای ما فاقد میزان لازم از قوانین بازدارنده است و ضمانت اجرایی هم وجود ندارد.
کارگردان «در وجه حامل» درباره اینکه مدیران سینمایی باید از چه طریقی با این قضیه برخورد کنند، اظهار داشت: آیین نامه جدیدی تصویب شد و اتفاقات خوبی هم در آن لحاظ شد که یک مقدار انحصارگری در بعضی از دفاتر پخش را از بین ببرند. اما بعضی از این دفاتر پخش یک سری شرکت های اقماری دارند که در واقع دفاتر خودشان است و از ای نطریق قانون را دور می زنند. در نتیجه این قضیه هم نتوانست کمکی کند. نمی توانم بگویم دولت باید دخالت مستقیم کند، چون آن هم یک سری ایرادات در آینده به همراه خواهد داشت. اینکه بگوییم دولت می تواند برای سینمادار تعیین کند چه فیلمی را بگذارد یا چه فیلمی را نگذارد، این هم خوب نیست و در آینده وطی بلند مدت ممکن است از جهت دیگر به ضرر سینما شود. از همان لحظه ای که سینمای مستقل باز هم اگر مورد توجه مدیران قرار نگیرد، آن موقع اجازه اکران و سانس به روز را به فیلم نمی دهد و از آن جهت محدود می شود. تنها راهی که می توانند از این قضیه جلوگیری کنند، گذاشتن یک سری مقررات کف است، یعنی هیچ فیلمی در هیچ سینمایی به صورت تک سانس نباشد و حداقل سه سانس در روز در یک سری ساعت های خوب داشته باشد. اگر قرار است یک سینمادار با شما قرارداد ببندد، باید خودش را موظف بداند سه- چهار سانس به فیلم شما باید بدهد. این تک سانس باید برچیده شود، چون توهین به فیلم است و هیچ کمکی هم نمی کند. فیلمی که در سینماهای آزادی و کورش در یک سانس اکران داشته باشد، بیشتر باعث می شود آبروی فیلم برود تا به آن کمک کند. شورای صنفی در صدور قراردادها در سینماها نباید به شکل فعلی عمل، چون به فیلم ها ظلم می شود. به هر حال فیلمی در این سیستم با همان معیارها و استانداردهای سینمای ایران ساخته شده و توانایی این را دارد تا اکران شود و در مرحله اکران چنین جفایی کنند. در حال حاضر چندین فیلم برایش چنین اتفاقی افتاده و یک سری حداقل هایی را در نظر بگیرند که اگر سینمادار از این حداقل ها تخطی کرد، با آن برخورد شود و دوره ای فیلم به آن ندهند. به هر حال سینمادار بداند اگر به فیلم من جفا کند، ناظری هست تا در مقابل این قضیه از من فیلمساز و صاحب فیلم دفاع کند و آن را تنبیه کند. چنانچه این سایه ناظر بالای سر سینمادار باشد، یک مقدار نظم حاکم می شود.
این کارگردان سینما در پایان صحبت های خود، متذکر شد: هیچ امیدی به برخورد مدیران سینمایی در مقابله با انحصارگری در سینما ندارم، چون اساساً اراده ای در این قضیه نمی بینیم. چرا که باید بپذیریم تداوم شرایط فعلی از جهتی به نفع مدیران سینمایی است، چون آمار فروش در دوره مدیریت شان بالا می رود و به این مقوله می نازند که در دوره مدیریت من آمار فروش فیلم ها و تولید فیلم ها بالا بوده است. در پایان امسال خواهید دید همین مدیران ادعا می کنند جلوی مافیای اکران و انحصارطلبی در سینما گرفته اند و به آمار فروش همین فیلم ها استناد و افتخار کنند. برایشان هم اصلاً مهم نیست به چه قیمتی این فیلم ها فروخته اند.
***
حسین کندری:
مشکل اصلی در حلقه اکران،سینمادار است
حسین کندری اعتقاد دارد: یک فیلم کمدی سخیف چرا باید از فیلمی که در جشنواره بهترین فیلم از نظر منتقدان سینما بوده، بیشتر فروش کند.
کارگردان «شنل» درباره عدم واکنش مدیران سینمایی نسبت به انحصارگری در سینما، به بانی فیلم گفت: اینجا پای یک منفعت طلبی شخصی درمیان است. خب طبیعتاً شرکتهای پخشی که فیلم هم تولید می کنند و امکاناتش را دارند،از امتیازهایشان برای اکران فیلم خود استفاده می کنند، اما برای فیلم دیگر نه و این چیزی نیست که سازمان سینمایی بتواند جلویش را بگیرد. آن چیزی که سازمان سینمایی می تواند جلویش بگیرد و رویش تأثیر بگذارد، این است که چه فیلم هایی نمایش داده و اکران شود و چه فیلم هایی به تولید برسند. وقتی سازمان سینمایی به عنوان متولی اصلی سینما روی فیلمنامه ها نظارت دارد و تشخیص می دهد چه فیلمنامه ای تولید شود یا تولید نشود، طبیعتاً باید این تأثیر را هم داشته باشد که مدیریت و کنترل کند فیلم هایی که حداقل فیلمنامه بی کیفیتی دارند، ساخته نشوند و اگر هم به نوعی ساخته شدند، در مرحله پروانه نمایش جلویش را بگیرند تا فیلم های باکیفیت وارد چرخه اکران شوند. وقتی فیلم ها بد هستند، نمی توانیم از نفوذ قدرت مافیایی در اکران حرف بزنیم.
این کارگردان سینما با اشاره به اینکه مشکل اصلی در حلقه اکران،سینمادار است، افزود: در دوره ای به فیلم ها رتبه «الف- ب- ج» می دادند. امروز اما با حذف آن درجه بندی، فیلم های «ج» در حال حاضر بهترین اکران را در اختیار دارند. در این میان چه انتظاری دارید که مثلاً فیلمی که «الف» است و شرکت پخش خوب، سالن سینما، تبلیغات خوب و … دراد، خیلی راحت وخوب نفروشد. فکر کنم ۳۷-۳۶ فیلم از آغاز سال تا به حال اکران شده که نصف آن فیلم های کمدی بوده اندو حداقل ۱۰تایشان «ج» هستند.
او ادامه داد: در کل بزرگ ترین مشکل در اکران را سینماداران می دانم که فقط به پول فکر می کنند و اینکه سینما داشتن شده فقط برخورداری از یک بنگاه اقتصادی و عمل فرهنگی دیگر وجود ندارد. مثلاً سینما آزادی سمبل فرهنگی بودن، امروز در خدمت حوزه هنری است و بیشتر فیلم های «ج» اکران می کند و سالن های خوبی در اختیارشان قرار می دهد. مشکل اصلی ام سینمادار است. سینمای شبه دولتی فیلم های فوق العاده وزینی را انتخاب می کند و در زمینه اکران سخت گیر است، ولی سالن هایی که در اختیارشان می گذارد فوق العاده با استراتژی پولی وارد می شوند که این کاملاً پارادوکس دارد. شما موقعی که پخش کننده هستید، فقط فیلم های خوب را انتخاب می کنید، ولی موقعی که سالن اختصاص می دهید، هر چی که بود،مهم نیست!
کارگردان «اینجا کسی نمی میرد» در پایان افزود: تا وقتی که فیلم خوب نسازیم، چه فرقی می کند انحصار وجود داشته باشد یا خیر. وقتی همه دنبال منفعت مالی هستند، یکی از این انحصار استفاده می کند. مشکل این است فیلم خوب نمی سازیم و این خیلی ناراحت کننده است. من در عجبم فیلمی که بهترین اثر در جشنواره فجر شده و از نظر منتقدان و اهالی فن فیلم وزین و فوق العاده خوبی است چرا باید از فیلم «ج» کمدی سخیف و کپی از فیلم قبل از انقلاب که مرحوم ناصر ملک مطیعی هم بازی کردند، کمتر بفروشد؟! چرا حمایت از این فیلم باید کمتر باشد؟! وقتی با یک فیلم خوب چنین کاری می کنید، فیلمساز، سرمایه گذار و تهیه کننده ناگزیر به سمت و سو به فیلم های کمدی مبتذل پیدا می کند. وقتی مدیران سینمایی جلوی این روند را نگیرند، فکر نمی کنم انحصارطلبی یا انحصارزدایی هم کنیم، اتفاق خاصی بیفتد. در دهه ۷۰ در سینمای ایران فیلم کمدی نمی فروخت. یادم هست آقای داودی به علت اینکه فیلم کمدی اش نفروخت، تصمیم گرفت سالها فیلم کمدی نسازد. سینما آنقدر فرهیخته و وزین بود که فیلم های جدی فروششان بالاتر بود، اما امروز به جایی رسیده که فیلم های کمدی سخیف اصطلاحاً جنسی در اکران یکه تازی می کند و هیچکسی هم نیست جلویشان را بگیرد. طبیعتاً اگر سالن سینما داشته باشیم و فیلم خودمان اکران شود، به فیلم های دیگر اختصاص نمی دهیم و این اجتناب ناپذیر است. اما اگر تصمیم بگیریم تا این فیلم ها را بسازند یا نسازند، این مسئله قابل تأمل تری است.

نوشته انحصارطلبان، مایه افتخار کارنامه مدیران سینمایی؟! اولین بار در بانی فیلم پدیدار شد.

صفحه 3 از 323
قبلی 12345678910 بعدی 203040...«